|
CAMPOTAMASO
On pugnéto de case cucià soto ‘l monte na Ciesa lustra ma crepà, el par da lontan on’agnaro de chéca lassà in meso al prà. Geloso, Turij che struca l’océto con on ragio de sole, e tegnendo Ciampera stréta a braséto, el manda xo on’aria gentile pal siòro e pal poaréto. Marana, dal’alto la varda orgogliosa sto bel panorama, e supiando la nibia che speso se posa, mostra la cima bianca de neve bela come na sposa. In tel bosco i osei canta de gioia vardando l’agnaro, la bolpe so la Val del Boia, la dorme pasùa rento la tana in meso la foia. Xe festa!... el caro Pievàn passa pregando. Core Marino a far din, don, dan… e le campane sona a distesa, parà con le man.
Finco Subioto
|